Voor Jan Zwijnenberg (86) betekent een ochtend fietsen veel meer dan een rit door de omgeving. Het betekent weer buiten zijn, mensen ontmoeten en onderdeel blijven van het dorpsleven. “Je draait weer mee,” zegt hij. “Ik wil niet de hele dag binnen zitten.”
Dat is precies wat FietsieMee in Heeten mogelijk maakt. Met behulp van duofietsen gaan vrijwilligers samen op pad met mensen die niet meer zelfstandig kunnen fietsen. Onderweg wordt genoten van de natuur, is er tijd voor een kop koffie en ontstaan gesprekken die anders misschien nooit gevoerd zouden worden.
Volgens initiatiefnemer Annet Nijland is dat precies waar het om draait. Een idee dat begon aan de keukentafel toen Annet richting haar pensioen ging, vroeg haar man wat ze daarna eigenlijk wilde gaan doen. Ik wist al dat ik iets maatschappelijks wilde doen.”
Tijdens haar werk had ze gezien hoe een initiatief met duofietsen ouderen weer letterlijk en figuurlijk in beweging bracht. Dat beeld bleef hangen. “Ik dacht: hoe mooi zou het zijn als we dat ook in Heeten konden organiseren?” Een werkgroep met vier enthousiaste mensen was snel gevonden.
Met steun van haar man en haar zonen van Firevaned lid Nijland Cycling werd het idee werkelijkheid. De eerste twee duofietsen werden beschikbaar gesteld en via het lokale weekblad en de dorpsapp werden vrijwilligers en deelnemers gezocht. De belangstelling was direct groot.
Drie jaar later is FietsieMee uitgegroeid tot een initiatief met 35 deelnemers, 35 vrijwilligers en drie duofietsen. Waar aanvankelijk drie dagen per week werd gefietst, is daar inmiddels zelfs een vierde fietsdag aan toegevoegd.
“We spreken vooraf een mooie route af, drinken onderweg samen koffie met iets lekkers en genieten van de omgeving,” vertelt Annet. “Maar uiteindelijk gaat het helemaal niet om de route. Het gaat om de mensen.”
Meer dan een fietstocht
Dat merkt Annet iedere keer opnieuw. “Als we mensen ophalen, zie je de glimlach vaak al verschijnen. Ze hebben er zin in.” Doordat de vrijwilliger stuurt en ondersteunt, hoeven deelnemers zich niet bezig te houden met het verkeer of de route. Er ontstaat ruimte voor iets anders: een goed gesprek. “Al fietsend zie je mensen weer opleven. Ze vertellen verhalen, lachen met elkaar en genieten zichtbaar van het samen onderweg zijn.”
Volgens Annet is juist dat sociale aspect van onschatbare waarde. “De dankbaarheid die je terugkrijgt is enorm. Mensen kijken uit naar de volgende rit en vertellen anderen enthousiast over hun ervaringen. Het is veel meer dan alleen een activiteit. Het brengt mensen weer onder de mensen.”
“Ik vind het geweldig”
Jan Zwijnenberg weet precies wat Annet bedoelt. Via zijn schoonzoon, die als vrijwilliger meerijdt, hoorde hij over FietsieMee. Zelf durft hij niet meer zelfstandig te fietsen. “Maar ik ben graag buiten. Daarom vind ik dit initiatief geweldig.” Voor Jan zijn de fietstochten een vast moment geworden om eropuit te gaan.
“We hebben mooie routes, drinken onderweg koffie en voeren de mooiste gesprekken. De verhalen gaan over en weer. Dat maakt het zo gezellig.”
Hoewel hij zegt zich nooit snel te vervelen, merkt hij hoeveel deze ochtenden hem brengen. “Je bent een mooi stuk van de dag bezig. Je beweegt, bent buiten en ontmoet andere mensen. Je draait gewoon weer mee.”
Hulpmiddelen maken meedoen mogelijk
Voor Annet laat FietsieMee zien wat een hulpmiddel werkelijk kan betekenen. “Zonder de duofietsen was dit initiatief er simpelweg niet geweest. Natuurlijk vraagt het onderhoud, vrijwilligers en organisatie. Maar als je ziet wat het mensen oplevert, is dat iedere inspanning waard.”
Ze hoopt dat meer gemeenten dit soort initiatieven blijven ondersteunen. “Niet alleen financieel, maar ook omdat ze zien hoeveel het oplevert voor inwoners. Andere dorpen kijken inmiddels ook naar hoe wij het hebben georganiseerd.” Jan sluit zich daarbij aan. “Ik zou gemeenten willen zeggen: blijf dit ondersteunen. Mensen komen buiten, blijven in beweging en het helpt tegen eenzaamheid.”
Eigenwaarde is onbetaalbaar
Het verhaal van FietsieMee laat zien waar de campagne Eigenwaarde is Onbetaalbaar voor staat.
Een hulpmiddel is nooit het einddoel. Het is een middel dat mensen helpt om weer mee te doen. Om zelfstandig op pad te gaan, anderen te ontmoeten en onderdeel te blijven van de samenleving. Uiteindelijk gaat het niet om de fiets. Het gaat om de glimlach wanneer iemand weer buiten is. Om de gesprekken onderweg. Om samen een kop koffie drinken. En om het gevoel dat Jan misschien wel het mooiste samenvat:
“Je draait weer mee.”
