“Ik wilde niet thuis komen te zitten”

“De elektrische wielen zijn echt super. Ze maken mij mobiel. Ik kan mij goed voortbewegen zonder veel moeite, blijf wendbaar in winkels en houd energie over voor de rest van de dag.”

Twaalf jaar geleden veranderde het leven van Frank van den Dool (59) in één klap. Tijdens zijn werk als boomverzorger viel hij uit een boom. Ondanks dat zijn klimuitrusting volledig in orde was, hield hij aan de val een incomplete dwarslaesie over. Een jaar lang revalideerde hij. Zijn toekomst was onzeker.

Toch was één ding voor Frank vanaf het begin duidelijk: hij wilde blijven werken. “Ik kan nog een klein stukje lopen en even staan, maar daarna houdt het op. Drieënhalf jaar heb ik geprobeerd alles lopend te blijven doen, met een stok en een loopfiets. Pas daarna heb ik een rolstoel laten aanmeten. Eigenwijs? Absoluut.”

Van boomverzorger naar bomenadviseur
Het zware klim- en zaagwerk kon Frank niet meer uitvoeren. Gelukkig dacht zijn werkgever met hem mee.

“Ik werk nog steeds bij hetzelfde bedrijf. Tegenwoordig controleer ik bomen en adviseer ik over boomprojecten. Dat past veel beter bij wat ik lichamelijk nog kan.”

Toch bracht ook dat nieuwe werk uitdagingen met zich mee. Bermen, taluds, schouwpaden en bosgebieden zijn niet bepaald ingericht voor een standaard rolstoel of scootmobiel. “Een scootmobiel is voor mijn werk simpelweg ongeschikt. Ik moest iets hebben waarmee ik ook over hoog gras, onverharde paden en steile hellingen kon.”

Een hulpmiddel dat vrijheid teruggeeft
Tijdens een vakantie ontdekte Frank de mogelijkheden van een krachtige elektrische offroad-step.

“Ik zocht eigenlijk iets waarmee ik mij over een terrassencamping kon verplaatsen. Maar al snel ontdekte ik dat zo’n step veel meer kon betekenen.”

Hij besprak het idee met zijn werkgever, die direct de meerwaarde zag. “Mijn werkgever heeft uiteindelijk een offroad e-step voor mij aangeschaft. Inmiddels rijd ik op een model met tweewielaandrijving. Daarmee kom ik overal waar ik voor mijn werk moet zijn.”

Niet alleen zijn werk veranderde daardoor.

“Ook bergwandelingen, die ik na mijn ongeluk niet meer kon maken, zijn weer mogelijk. Samen met mijn vrouw, onze drie honden en de rest van het gezin kan ik weer de natuur in. Dat had ik eerlijk gezegd niet meer verwacht.”

Meer dan mobiliteit
Voor Frank betekent zijn e-step veel meer dan alleen vervoer. “Het zorgt ervoor dat ik mijn werk kan blijven doen. Dat ik onderdeel blijf van het team. Dat ik zelfstandig op pad kan.” Juist dat gevoel van zelfstandigheid maakt volgens hem het verschil. “Ik hoef niet langs de kant te blijven staan. Ik kan gewoon mee.”

Niet iedere oplossing past in een standaardhokje
Frank hoopt dat beleidsmakers vaker kijken naar wat iemand echt nodig heeft. “Voor mensen die nog wel een beenfunctie hebben, zou een krachtige e-step in veel gevallen een veel betere oplossing zijn dan een scootmobiel. Maar doordat regelgeving vooral uitgaat van standaardvoorzieningen, vallen dit soort oplossingen vaak buiten de boot.”

Zelf rijdt hij daarom op een step zonder kenteken. “Ik heb al honderden keren moeten uitleggen waarom dat zo is. Daarom heb ik er inmiddels bordjes op gemaakt met ‘Werk in uitvoering’ en ‘Rolstoeler’. Dat helpt gelukkig vaak.”

Volgens Frank mag er meer ruimte komen voor maatwerk. “Niet iedereen past binnen dezelfde oplossing. Kijk niet alleen naar regels, maar vooral naar mogelijkheden.”

Eigenwaarde is onbetaalbaar
Voor Frank draait het uiteindelijk niet om de techniek van zijn hulpmiddel, maar om wat het hem teruggeeft. Zijn werk. Zijn vrijheid. Zijn passie voor de natuur. “Door mijn e-step kan ik blijven doen wat ik het liefste doe. En dat is voor mij onbetaalbaar.”“Je draait weer mee.”